خلنوی زمستانه خرداد

با ۴۰ نفر راهی مسیر جاده فشم، رودبار قصران و لالان شدیم تا یه بار دیگه خلنو را تجربه کنیم.

رودخونه توی مسیر از سالهای پیش پر آب تر بود. مسیر سرسبز و قشنگ و انگار اوایل اردیبهشت.

پس از عبور از رودخونه که برای بعضی از بچه ها مشکل بود به انتهای تنگه تلخاب رسیدیم و مسیر چشمه تلخاب پیش رومون بود. از تلخاب به بعد توی مسیر برف داشتیم و به آبشار که نزدیک شدیم،برفکوبی! آبشار به بعد مسیر تیز شد و ما زیکزاکی مسیرو طی کردیم. اما حجم برف بالابود.

بخاطر برفکوبی کمتر یه خورده مسیرمون طولانی تر شد. بعضی بچه ها بریده بودند. بعضیا هم تجهیز نبودن. پنج ساعت طول کشید تا رسیدیم به خط الراس اما نتونستیم روی کاسه "ورزا" کمپ بزنیم.

حجم برف بالا بود و امکان بهمن.... بناچار بالاتر کمپ زدیم. باد خیلی شدید بود و بسیار سرد. با هر زحمتی بود چادرها علم شد. همه چپیدن تو چادرا.

برای صعود به خلنو تجهیز نبودیم. اما میشد قله " برج" رو صعود کرد. البته با احتیاط... با سرپرست برنامه هماهنگ کردیم و قرار شد فردا پنج نفر بریم به سمت برج. تا صبح ساعت ۷ باد ول کن نبود. طوری که چادر ما خوابید و چندتا تیرک چادر شکست!

صبح با وجود باد، ساعت ۵/۷ حرکت کردیم. هوا بهتر شده بود. برج رو صعود کردیم و به نظاره قلل البرز مرکزی و دماوند نشستیم.

تجربه خوب و عجیبی بود خلنوی امسال....  

مصطفی اعلایی این هفته بلده بود

هفته ای که گذشت، گذرمون افتاد به شمال.

هر زمان که نام شمال میاد آدمو یاد هوای شرجی میندازه.

ولی توی این سفر با تنوع جالب آب وهوایی روبرو شدم. مثل خلخال تا اسالم .................

از جاده هراز به سمت آمل که حرکت کنیم ، حدود ۴۰ کیلومتری آمل، سمت چپ جاده، پل آهنی برزگی هست که مارو به سمت بلده و یوش هدایت میکنه.

جاده پیچ در پیچ  و  در شب، بدون روشنایی. اما آسفالت عالی. حدود ۵۰ کیلومتر که حرکت کنیم به بلده میرسیم. بین راه چندتا روستای دیگه هم هست و سمت چپ جاده هم یک دره هست که رودخانه ای پر تلاطم در اون جاریه. از جاده هراز تا بلده حدود یک ساعت راه داریم.

ما شب رو توی بلده موندیم. هوا خنک. آنت دهی عالی. پمپ بنزین موجود.

۸ کیلومتر از بلده به سمت غرب بریم به یوش میرسیم. زادگاه نیما یوشیج، پدر شعر نوی ایران.....

منزل نیما تبدیل به موزه شده و بسیار زیباست. آرامگاه نیما و خواهر نیما و یکی از اساتید که آثار نیما رو گردآوری کرده، توی صحن حیاط خانه قرار داره.

تمام اتاقها ترمیم شده و عکاسی و فیلم برداری ممنوعه.... دوربین مدار بسته هم گذاشتن.

جالب اینجاست که داخل لوحی حک شده بود: جناب رحیم مشاعی ۳۵۰ میلیون تومان صرف مرمت و بازسازی اونجا کرده که عقلانی بنظر نمی رسه.

از یوش که به سمت بلده برگردیم، بعد از بلده جاده ای به چپ منشعب میشه که گردنه سیاه سنگ میرسه. جاده ای پیچ در پیچ و مرتعی. تقریبا ۲۵ کیلومتر که حرکت کنیم به خط الراس جاده می رسیم. بسیار زیباست. کمی دورتر جنگل ابر نمایان میشه. هر چقدر به سمت پایین میاییم ابرها بیشتر میشن و جنگلها هم... منطقه ای خنک و سرسبز. آبشار " آب پری " هم در امتداد جاده  قرار داره که اونم زیباست. ابرها به سرعت جابجا میشن. زمانی دور میشن و زمانی از کنارت رد میشن.

اصلا دلت نمیخواد از منطقه دور شی ......

بعد از اون، به سمت رویان حرگت کردیم و دریا ............. .