دقیقا بعداز برنامه اسالم- خلخال بود که با یک پراید تصادف کردیم و پای همسرم شکست و به تقریب، ۴۰ روز علاف و درگیر بودیم.

آخر هفته گذشته، پیش برنامه دماومد بود و بنا بود به آزاد کوه بریم.

چهارشنبه شب ساعت ۱۱ حرکت کردیم به سمت آمل و یوش و بلده . . .

هوا خراب شد. جاده بسته شد. راننده دبه کرد. برنامه اجرا نشد. بچه های انجمن هم ناراحت. سرپرست خانم قطان بود و مسئول فنی بابک مولایی.

به شور نشستیم. قرار شد سمت " دوبرار " بریم. شاید هم دشت هویج و از اونجا آتشکوه یا ساکا یا پرسون ... نهایتا با زمان کمی که داشتیم رفتیم رینه و از جبهه جنوبی دماوند سر درآوردیم و تا نزدیکی گوسفندسرا برف کوبی کردیم. ساعت ۳۰/۱۱ از رینه راه افتادیم و ساعت ۴ بعد از ظهر کمپ زدیم.

هوا برفی بود به شدت. چادرها علم شد. کمپ در عرض ۲۵ دقیقه زده شد.

صبح ساعت ۹ حرکت کردیم به سمت رینه و چون جاده بسته بود کمی با معطلی به تهران رسیدیم.

البته از کمک های دوست خوبمون " مصطفی " و وانت نیسانش بی بهره نبودیم.

راستی، منم دایی شدم.

در فراز باشید.